DE WOESTELINGH
Bierbrouwerij "De Woestelingh"
Het moet in 1994 zijn geweest, ik en mijn collega’s dronken graag een goed glas bier na het werk, vooral speciale biertjes. En als er bier wordt gedronken en het almaar gezelliger wordt, dan komt er veel ter sprake, ook het bier zelf. Zo waren er de woorden die diepe indruk op mij maakten: “mijn broer maakt altijd zelf zijn bieren” en “oh, heeft hij dan een lekker witbierrecept?“, met als antwoord: ”dat zal ik eens vragen”. Witbier was toen helemaal in, het was in die zomer mijn favoriet en is dat nu nog. En hij gaf nog een tip: ‘Huisvlijt’ in ’s-Hertogenbosch, daar moest ik zijn.
Dus op naar ‘Huisvlijt’ met de woorden “ik heb een witbierrecept en wil dat gaan brouwen”. Ik kreeg het advies eerst een blik te brouwen, je weet wel, zo één met stroop dat alleen nog moet koken en gisten. Soeppan, Grolschflessen en een gistfles had ik al, dus ik kon gaan brouwen: eerst het blik koken, dan gisten. Spannend allemaal, afvullen en proeven. Nou, dat smaakte naar meer en daarom dacht ik nog “dat viel mee”.
Maar hoe zou nu dat witbierrecept smaken? Dus nog meer spullen bij ‘Huisvlijt’ gehaald. De eigenaresse zei me dat ik beter eerst bij een gilde kon gaan, Triple-W in Nijmegen bijvoorbeeld, en een brouwcursus kon volgen. Maar ik dacht nog steeds “brouwen, zo moeilijk kan het niet zijn”.
Ik ging uit van twintig liter witbier, het werden er uiteindelijk tien en de andere tien liter zorgden voor een zeer plakkerige keukenvloer. Weer het hele proces afgewacht en deze keer was het resultaat nog beter dan het commercieel bier! Na drie brouwsels witbier werd het buiten kouder, dus een Belgisch ale zou me ook wel smaken. Na twee van deze brouwsels, die in de buurt kwamen van het origineel, was ik toch wel zeer tevreden over mijn brouwkunsten. Het drama moest echter nog komen: Belgische ale, witbier, Grimbergen, enzovoort, alles ging op een rij fout. Na zes mislukte brouwsels ben ik gestopt met brouwen en weer in de theorieboeken gedoken...
Zo zie je maar dat een beginner veel geluk kan hebben. Maar mijn eerste successen hebben mij wel erg enthousiast gemaakt voor het brouwen!
Na een aantal miskooksels werden mijn brouwsels weer drinkbaar want ik ben er achter wat ik fout deed: te grof of te fijn schroten, temperatuurschommelingen bij de gisting, aanbranden, en behoorlijk wat nattevingerwerk…..
Nadat we zijn verhuisd naar van een kleine flat naar een kleine boerderij, heb ik één van de schuurtjes in de wei voor een deel in beslag genomen om te kunnen brouwen, maar omdat we vooral in de verbouwingen zaten en zitten, er overal bouwmateriaal in de weg stond en het schuurtje grote gaten had waar ramen hoorden, bleef het soms toch een beetje behelpen.
Brouwcursus
Op 24 juni 2006 heb ik mijn eerste 'bierbrouwcursus' gegeven, bij Café Hanneke in Gassel. Het was lekker warm die middag en het heeft even geregend, maar daar zal het bier niet minder om smaken.
Op 15 april 2007 was eindelijk de schuur in onze tuin zover opgeknapt dat ik er in kon gaan brouwen. Al snel hebben we besloten dat we de hele schuur zouden gaan gebruiken: het achterste deel als brouwerij en het voorste als proeflokaal. Het was een hele mooie zondagmiddag, met veel zon, dus veel dorst en dus veel bierproeverij.
We hebben die dag Venloosch Alt gebrouwen, dat in augustus drinkbaar zal zijn. Er werd ook serieus door bierboeken gebladerd en de smaken van diverse eigengebrouwd en commercieel bier werden uit en te na besproken. Gelukkig kon iedereen na al dat 'praten' op zijn of haar fiets naar huis...
De Woestelingh?
Nadat de brouwerij was verhuisd naar het schuurtje in de tuin, konden ook de paarden zien dat ik in en uit de brouwerij ging, en dat ik dan soms bierborstel bij me had. Het duurde misschien drie brouwsels en toen hadden de heren het in de gaten: als ik de brouwerij in ging, dan was er een grote kans dat zij binnen afzienbare tijd bierborstel kregen! Dat is niet alleen erg slim van ze, vind ik, maar het is ook een behoorlijk spektakel: de paarden maken zich druk, draven op en neer, staarten en knieën omhoog en als ze dan eenmaal de borstel voor de kiezen krijgen dan is het ieder voor zich en is het gewoonweg een stel woestelingen totdat de laatste gerstekorrel is opgegeten! Vandaar, na jarenlang erover denken, de naam van mijn brouwerij: De Woestelingh. En brouwerij De Woestelingh gaat brouwen: Woest Bier!
De beruchte woesteling in zijn element.
De paarden krijgen hun langverwachte bierborstel; ze weten het al van grote afstand en komen aangegaloppeerd. Als mens moet je daar niet tussen de bierborstel en het paard willen staan...
Gebroeders van Limburg in Gelderland
Op 12 augustus 2007 was ook Triple-W uitgenodigd op het Gebroeders van Limburg Festival in Nijmegen. August lichtte met gildebroeders Rob Meijer en Jaap van Geel het publiek voor over de ouderwetse ambacht bierbrouwen.
Laatst bijgewerkt op 7 juli 2009.